Ինձ ո՞վ կների սեփական սխալներիս համար: Ինձ ո՞վ հետ կպահի նոր սխալներից, սպասված սխալներից, անխուսափելի, կարոտած, պատկերացրած, երազած սխալներից: Ի՞նչ անեմ, երբ ամեն ինչ անում եմ, որպեսզի հասնեմ սխալներիս: Ու՞ր գնամ, երբ ինչպիսի ուղի էլ ընտրեմ, գնալու եմ դեպի սխալներս: Սխալ… Ինձ ո՞վ կասի, թե ով է որոշում սխալն ու ճիշտը: Ինձ ո՞վ կսովորեցնի չվախենալ խոստովանել, որ ես սիրում եմ այն, ինչ սխալվում եմ: Ո՞վ ասաց, որ այն, ինչ սխալ եմ համարում, իրականում ճիշտը չէ: Ո՞վ կասի, թե ինչպես դուրս գամ այս լաբիրինթոսից, որ ինքս եմ ինձ հորինել ու ինքնատանջվում` ճշտի ու սխալի հազարամյակների պայքարում: Ես չեմ սիրում ճիշտը, այն շատ ծանր է, թեև սխալն էլ, թվացյալ սխալն էլ, թեթև բեռ չէ: Ես չեմ ուզում, որ ճիշտը կամ սխալը ինձ բեռ լինեն, ես ուզում եմ ազատ շունչ քաշել, ես ուզում եմ թռչել… |
