Դու ապրում ես քո սովորական կյանքով,առանց մտածելու դրա պատճառների ու նպատակների մասին,առանց գիտակցելու կյանքի ու քո կյանքում ընդունած որոշումների նշանակությունը:Դու ապրում ես,ենթագիտակցորեն հասկանալով,որ կյանքն է քեզ տանում:Ոմանք դա ճակատագիր են անվանում,բայց դա ոչ այլ ինչ է քան ուղեցույց`ուղեցույց,որն ունի երեք ուղղություն` ինչպես հեքիաթում.
Թե ձախ գնաս մահ կգտնես,
Աջ գնաս`երջանկություն,
Ուղիղ գնաս`անհայտ հեռուն:
Դու հանգիստ ապրում ես,քայլում քո սովորական ճանապարհով,առանց տեսնելու այդ ուղեցույցը:Իսկ պատահաբար հանդիպելով դրան,կարող ես նույնիսկ ուշադրություն չդարձնել:Դու անգիտակցորեն շարժվում ես այդ ուղղություններից մեկով:Չես տեսնում որևէ նպատակ,և անիմաստ կյանքը կամաց-կամաց վերածվում է ձանձրույթի:Ձանձրույթն ու ունայնությունը դանդաղ,բայց նպատակաուղղված տանում են քեզ դեպի մահ...Դու հանկարծ սթափվում ես և հասկանում ճանապարհին քեզ սպասող զարհուրելի ավարտը:Սթափվելով դու սարսափահար փախչում ես կամ հանգիստ նահանջում,բայց կարևորը շեղվում ես քո ընտրած ուղղությունից:Շարժվում ես հակառակը`դեպի աջ և գտնում ես ընկերներ,սեր,ընտանիք ու երջանկություն:Բայց չափազանց թեթև գնով ձեռք բերած երջանկության հետևանքով քո մեջ կարծես ինչ-որ բան կոտրվում է,ու դու նորից դժբախտ ես...Ձախ գնացիր մահ չգտար,աջ գնացիր մնացիր դժբախտ ու հիմա գնում ես վերջին ճանապարհով`դեպի անհայտ հեռուն:Գնում ես ուղիղ`դեպի փորձություններ:Նահանջում ես,պայքարում ու նորից առաջ գնում...Ենթագիտակցորեն հասկանում ես,որ էլ երբեք չես կարող նահանջել,էլ երբեք չես կարող հետ դառնալ:Դու գնում ես միայն առաջ,գտնում ես ընկերներ,բայց ծանր գնով:Մի ընկեր ես գտնում,բայց կորցնում ես տաս բարեկամ,մի մեծ սեր ես գտնում,բայց դրա փոխարեն տաս անգամ անցնում ես մահվան ճամփով:Անցնում ես ամեն ինչի միջով,հաղթահարում ես անհաղթահարելին,անցնում ես անանցանելին:Ամենակարևորը`չգիտես ինչ է քեզ առջևում սպասվում,տարորինակ է,բայց երջանիկ ես,երջանիկ քան երբևէ...
